We kunnen niet leveren wat we nooit hebben ontsleuteld.
Meerdere Europese en nationale rechtsregimes vereisen dat aanbieders van elektronische communicatie wettelijke interceptiemogelijkheden implementeren: artikel 706-102 van de Franse Code de procédure pénale, artikelen 23 en 31 van de Britse IPA 2016, artikelen 110 en 112 van de Duitse StPO, en gelijkwaardige wetten in de hele EU. uOS implementeert geen enkele dergelijke mogelijkheid.
Dit is geen daad van politiek verzet. Het is een gevolg van onze technische architectuur.
Waarom het technisch onmogelijk is
Een wettelijke interceptiemogelijkheid vereist minimaal dat de aanbieder in staat is om:
- een specifiek doelwit (gebruiker of apparaat) te identificeren;
- inhoud of metadata van de communicatie van het doelwit op te nemen;
- die opname te leveren aan de verzoekende autoriteit.
uOS doet geen van deze dingen voor leesbare inhoud:
- Identificatie: uOS kan de user_pub van een doelwit identificeren, maar kan geen user_pub koppelen aan een identiteit in de echte wereld, noch kan het verifiëren dat een user_pub overeenkomt met een persoon die het genoemde doelwit is van een interceptiebevel.
- Opname van inhoud: uOS heeft op geen enkel moment toegang tot leesbare inhoud van enig bericht.
- Levering: er is niets om te leveren.
Voor metadata is onze mogelijkheid eveneens beperkt. Onze servers bewaren alleen het minimum dat nodig is om WebSocket-frames te routeren: doelwitidentificatie (user_pub), platform_id, teller, tijdstempel en transportgrootte. Dit is onvoldoende om te voldoen aan de inhoud van een typisch wettelijk interceptiebevel en we maken dit duidelijk in elke gerechtelijke procedure.
Wat we zullen doen
- We zullen elk bevel aanvechten dat vereist dat we interceptiemogelijkheden implementeren tegen onze architectuur in.
- We zullen voldoen aan nauw omschreven bevelen die vragen om wat we technisch kunnen leveren (bijv. bevestiging dat een user_pub bestaat op een specifiek platform en tijdstempel), op een manier die evenredig is aan het bevel.
- We zullen elke dergelijke interactie publiceren in ons jaarlijkse Transparantieverslag.
Waarom wetshandhaving ons niet nodig heeft om te voldoen
De moderne Europese strafprocedure heeft beproefde, rechtsbeschermende mechanismen voor het onderzoeken van strafbare feiten waarbij versleutelde communicatie betrokken is:
- Directe gerechtelijke inbeslagname van het apparaat van de verdachte, volgens standaardprocedures voor huiszoekingsbevelen.
- Door de rechter bevolen cryptografisch herstel met sleutels die in het bezit zijn van de gebruiker, met volledige rechtsgang.
- Internationale samenwerking via MLAT en instrumenten voor wederzijdse erkenning van de tweede generatie van de EU.
Deze mechanismen werken. Ze respecteren de rechtsstaat. Ze vereisen dat uOS niets meer doet dan wat we al doen: helemaal niets.