We kunnen niet worden gedwongen om te produceren wat we nooit hadden.
Deze pagina zet uiteen waar uOS staat onder EU-recht. Het uitgangspunt is geen juridische categorie — het is een technisch feit: uOS is een post-quantum, eind-tot-eind versleuteld webgebaseerd besturingssysteem dat alleen cijfertekst opslaat en verzendt die het niet kan lezen.
Wat uOS is — en niet is
uOS is uOS: een eind-tot-eind versleuteld webgebaseerd besturingssysteem, en niets anders. Het claimt niet, en streeft niet naar, de rol van een contentplatform, een communicatie-exploitant, of een scheidsrechter over wat zijn gebruikers opslaan. In het bijzonder is uOS niet:
- Een redacteur van gebruikersinhoud in de zin van artikel 14 van de E-commerce Richtlijn. Wij selecteren, wijzigen of cureren geen gebruikersinhoud. Wij hebben niet de technische capaciteit om dat te doen.
- Een elektronische communicatiedienst of -netwerk in de zin van de Europese Code voor elektronische communicatie (Richtlijn 2018/1972). Wij bieden geen interconnectie-of toegangsdiensten.
- Een entiteit met effectieve kennis van gebruikersinhoud in de zin van artikel 14, lid 1, onder b), van de E-commerce Richtlijn. Onze servers zien alleen cijfertekst die ze niet kunnen ontsleutelen.
Wat dit impliceert
- EU-recht legt geen algemene verplichting van actieve surveillance op aan tussenpersonen (HvJEU, Scarlet Extended, C-70/10, 2011; Sabam, C-360/10, 2012).
- Elke plicht om specifieke inhoud te verwijderen op grond van "effectieve kennis" van de illegaliteit ervan kan niet ontstaan waar de inhoud in de eerste plaats niet kan worden gelezen. De servers van uOS zien alleen cijfertekst die ze niet kunnen ontsleutelen.
- uOS kan niet worden gedwongen om inhoud te produceren die het niet bezit. Een verplichting om informatie te verstrekken reikt alleen tot wat redelijkerwijs binnen de controle van een provider valt (artikel 15, lid 1, van Richtlijn 2000/31/EG).
- Waar een gerechtelijk bevel actie vereist die verder gaat dan wat technisch mogelijk is, zal uOS gerechtelijke toetsing zoeken. Dergelijke bevelen zijn onevenredig volgens de norm die het HvJEU in Tele2 Sverige (C-203/15, 2016) heeft gesteld en in latere jurisprudentie heeft bevestigd.
Ons leidend principe
In lijn met het advies van de Juridische Dienst van de Raad (mei 2023) en het gezamenlijk advies van het EDPB en de EDPS (juli 2022), behandelt uOS het volgende als vaststaand:
- Eind-tot-eind versleuteling is een manifestatie van het fundamentele recht op privacy onder artikel 7 van het EU-Handvest en artikel 8 EVRM. Het staat niet tegenover openbare veiligheid; het maakt deel uit van een evenwichtige architectuur van rechten.
- Elke verplichting die technische verzwakking of omzeiling van eind-tot-eind versleuteling vereist, vormt een onevenredige inmenging onder artikel 52, lid 1, van het Handvest.
uOS zal niet meewerken aan enig bevel dat deze principes schendt. Waar samenwerking onverenigbaar is met onze technische architectuur, zullen we gerechtelijke toetsing zoeken, te beginnen bij de bevoegde nationale rechtbanken en, indien nodig, doorgaand naar het HvJEU via een prejudiciële verwijzing.